پی سی ام بروکرز

PCMBROKERS ONLINE SUPPORT
Menu

نرخ های سود (قسمت 2)

هر ارزی دارای نرخ سود است. نرخ سود تقریباً شبیه یک فشارسنج، قدرت یا ضعف هر اقتصاد را نشان می دهد. با تقویت اقتصاد یک کشور در طول زمان، قیمت ها افزایش می یابد، چون مصرف کنندگان می توانند میزان بیشتری از درآمد خود را خرج کنند. هرچه بیشتر کار کنیم، تعطیلات ما بهتر می شود و مقدار بیشتری از کالاها و خدمات را می توانیم مصرف کنیم.

به عبارت دیگر، پول بیشتری صرف تقریباً همان مقدار کالا شده و این مسئله به افزایش قیمت این کالاها منجر می شود. افزایش قیمت ها تورم نامیده می شود و بانک های مرکزی این موضوع را از نزدیک مشاهده می کنند.

اگر اجازه دهیم تورم فراگیر شود، پول ما بیشتر قدرت خرید خود را از دست می دهد و اقلام معمولی مانند یک قرص نان ممکن است روزی به قیمت های باورنکردنی بالا مانند صد دلار در هر قرص برسد.

به نظر می رسد که این سناریویی دور از ذهن باشد، اما این مسئله دقیقاً همان چیزی است که در کشورهایی با نرخ تورم بسیار بالا مانند زیمبابوه اتفاق می افتد.

برای جلوگیری از بروز این خطر، بانک مرکزی وارد عمل شده و نرخ های بهره را افزایش می دهد تا قبل از آن که فشارهای تورمی از کنترل خارج شوند، با آنها مقابله کند.

زمانی که تورم شروع می شود، متوقف کردن آن بسیار مشکل است. نرخ سود بالاتر پول قرض گرفته شده را پرهزینه تر می کند، که به نوبه خود مصرف کنندگان را از خرید خانه جدید، استفاده از کارت های اعتباری و گرفتن بدهی های بیشتر منصرف می کند.

پول گرانتر نیز شرکت ها را از گسترش باز می دارد، چون بسیاری از تجارتها به صورت اعتباری انجام می شوند، که همیشه از آن بهره دریافت می شود.

در نهایت، نرخ های بالاتر با کند شدن روند رشد اقتصادها، ضرر خود را خواهند داشت، تا جایی که بانک مرکزی بار دیگر نرخ بهره را کاهش می دهد، این بار برای تشویق رشد و توسعه اقتصادی- و به این ترتیب، این چرخه ادامه می یابد.

تلاش برای تقویت رشد و در عین حال پایین نگه داشتن تورم، طناب باریکی است که فدرال رزرو در هر جلسه کمیته فدرال بازار باز (FOMC) از روی آن عبور می کند. سایر بانکهای مرکزی نیز همین کار را در جلسات عادی خود انجام می دهند.

0 0 رای ها
Article Rating
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 Comments
بازخورد (Feedback) های اینلاین
View all comments
0
افکار شما را دوست دارم، لطفا نظر دهیدx
()
x